अनादि अनंत तोचि आहे
निर्गुण अन निराकार
रंध्रा सत्वात तोचि उरला
शंभर त्याचे गुणाकार
.
त्याची कोटी लाख किरणे
कृपेचे किती प्रकार
त्याच्या स्मरणाने होती
उजळ मनाचे अंधार
.
त्याचे नाव आशा जीवन
तो वीणेचा झंकार
त्याचे खरेच हात हजारो
आपुला फक्त स्वीकार
.
त्याचे कोणी भक्त सखे ते
कोणी कीर्तनकार
आतून प्रगटे मैत्र आगळे
दुर्लभ साक्षात्कार
.
त्याच्या आशा, त्याचीच आशा
त्यालाच हा पुकार
ह्र्दयी घे रे देवकीनंदना,
जपतो कोटि ऒंकार
.
ह्र्दयी घे रे देवकीनंदना,
जपतो कोटि ऒंकार


त्याच्या आशा, त्याचीच आशा
त्यालाच हा पुकार
ह्र्दयी घे रे देवकीनंदना,
जपतो कोटि ऒंकार
I wish..i could have written this..
it’s very very pure…too good.